Sayfalar

melih cevdet anday - raziye

- sevdalanmaya gidiyormuşum meğer..

- sakladığı, istemeden olsun sonraya bıraktığı bir şeyi yoktu,
deniz gibiydi, ne yandan bakarsan bak, deniz, öncesi sonrası olmayan.

- ben..ben acımayı, kendine acındırmak kadar aşağılık bulurum.

- vicdanı tanımayan ilkçağ, bugünün sahteci vicdanından daha soylu insan yaratmıştı.

- dayım, 'merakın, ilginin sınırı olmamalı,' dedi. 'yoksa yaşamak çekilmez duruma gelir. kafa dediğin dinlenmemeli, dinlenmemek üzere yaratılmıştır o. düş dediğin nedir? biz uyurken bile çalışan kafa değil mi? biz, kafamızın gerisinde durduğumuz için geriyiz, başka bir şeyden değil. yoksa şu böcek bilgini ile alay etmek çok kolay olur. sen cuvier adının duydun mu?'

- aşk bir çabanın sonucu olamaz, başımıza gelir ancak.

- insan düşündüğünün üstüne tek başına atılmalıdır.

- ayrıntılarını bilmediğim, bilemeyeceğim bir varlıktı o, ama seveceğim, hiç unutmamacasına seveceğim bir varlık. bu da bir gerçek değil mi?
kim anlayarak sevmiştir? vedia anlaşılmasına gerek olmayan, varlığı yeterli bir nesne gibiydi.

- vedia ise amaç nedir bilmiyordu, düş de kurmuyordu. onun düşü, yaradılışının kökenindeydi. doğa onda düş kurmuştu.

- yaşamın kanatlı olduğu bir dünyanın kızıydı o.

7 ağustos 2015
kargıcak , muğla

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder